J: Cześ Iwōnko.
I: Nō cześ.
J: Pogŏdōmy sie dzisioj trochã ô niczym i powtōrzymy trochã gramatyki?
I: Czymu niy?
J: To najpiyrw powiydz, co terŏzki robisz?
I: Gŏdōm z Tobōm, gŏdōm do mikrofōnu, trzimiã tyn mikrofōn w rynce.
J: Mhm. Weź terŏz do rynki blajsztift abo jakiś filŏk, weź tyn heft i… co robisz?
I: Szkryfōm filŏkiym. Pamiyntōm, co to sōm szkryfy. Szkryfōm szkryfy i ślabiki.
J: Terŏz weź tã ksiōnżkã i…
I: W hefcie szkryfōm, a ksiōnżkã czytōm.
J: A ô czym jes ta ksiōnżka?
I: Ô duchach, strachach, straszkach, o! tukej jes bebok. Wiym, co to jes bebok. To taki mały diŏboł. Diŏbołek. Co kedyś sie nim straszyło dziecka.
J: W Katowicach jes dużo beboków. My mōmy swojigo. Stoji, a tak doprŏwdy siedzi przed dźwiyrzami do mojij Szkoły na Uniwersytecie Ślōnskim i to sōm tyż dźwiyrza do Wydziału Humanistycznego. Ôn sie mianuje Poli(sh)glotek. Poradzisz pedzieć, czymu? Poradzisz to spokopić?
I: Ja, poradzã to spokopić. Bo tam jes polskŏ filologijŏ, beztōż ôn mŏ słowo: Polish, to znaczy polski.
I ôn jes tyż poliglota, poliglotek, bo tam jes Twoja Szkoła polskigo jynzyka do … ôbcokrajowcōw?…
J: Ja, do auslynderōw. Nō to terŏzki czas przeszły. Co jadłaś we niydzielã? Ino gŏdej ôd rana, za rajōm.
I: Mhm. Rano śniŏdałach. Zrobiyłach sie taki szałŏt – szałocik z gymizy: radiski, sznitlŏch, tōmata, ôgōrek i trochã jajca do tego i śmiytana? śmiytōna?
J: Ja, śmiytōna. To tyn szałocik bōł fest farbisty.
I: Na ôbiŏd uwarzyłach grzibowo zupã.
J: Grzibiōnka.
I: Z takimi lōnymi klōseczkami.
J: Ajnlaufym.
I: Acha. Z ajnlaufym – trudne słowo. I na druge takie grube naleśniki z jabłkami.
J: Mmm. Mniam mniam. Rube naleśniki to ajerkuchy z jabkami.
I: Ja. Ajerkuchy z jabkami.
J: Maszkytny ôbiŏd.
I: Aaa. Były tyż istne maszkyty. Nauczyłach sie robić citrōnowo szpajzã.
J: A potyn coście robiyli. Poszliście na szpacyr, coby wszyjsko spŏlić? Te kalorie?
I: Ja, trochã my polŏtali z psym, potym my polŏtali za psym, a potym zaczōn lŏć dyszcz i pies lŏtoł za nami. Jak my uciekali do dōm przed dyszczym.
J: Ale ôd tego dyszczu niy mŏsz rymy i niy kucŏsz?
I: Niy. Niy mōm i niy kucōm, ale we pyndziałek trochã miałach i trochã kucałach. Ale moje przōnie do ślōnskigo i do korkōw ze ślōnskigo jes tak wielkie, że musiałach szybko…
J: Gibko.
I: Musiałach gibko ôzdrowieć.
GRAMATYKA
Powtarzałyśmy dziś odmianę czasowników przez osoby w czasie teraźniejszym i w czasie przeszłym: czyli jŏ warzã, ty warzisz, ôna warzi – jŏ warzyłach, ty warzyłaś, ôna warzyła jŏ gŏdōm, ty gŏdosz, ôna gŏdŏ – jŏ gŏdałach, ty gŏdałaś, ôna gŏdała. Powtórzyłyśmy też biernik rzeczowników rodzaju żeńskiego, przyjmujący końcówkę -ã: czyli warzã zupã, roladã, szpajzã.
