I: Jola, mogymy dzisioj posiedzieć w kuchni?
J: Dyć. Jŏ mōm to rada. W kuchni je ciepło i blisko do ekspresu, coby robić kafyj.
I: Ja. Już Ci robiã. Biołŏ eli czŏrnŏ?
J: Zŏwdy czŏrnŏ. Nic biołego do kafyja. Ani mlyko, ani cuker.
I: Dobra. W szolce?
J: Dyć. Dobry kafyj ino w gryfnyj szolce.
I: Możesz sie ôbrać jakoś z byfyja. Tam sōm rōżniste: w kwiŏtki, w ôbrŏzki ze zwiyrzami, z miastami, jakeś pasiate tyż.
J: O, tu je taki gryfny ze żabiymi ôczkami.
I: Niy mōm żŏdnego ze żabami!!
J: Żabie ôczka to sōm niyzapōminajki.
I: Aaa! Ja ja. To mōm. Take gryfne modre. Dostałach tã szolkã na gyburstag.
J: To mogã jŏ ś nij pić?
I: Dyć. Mōm jeszcze tako podano na tã, co mŏ gynsipympki. Żōłte.
J: O, to bydymy mieć na stole ślōnsko fanã: żōłte i modre.
I: Chcesz cosik do kafyja? Mōm kreple.
J: Mmm. A mŏsz jakeś niymaszkety?
I: Ôbŏcz w tym, nō, w tym zimnym szranku.
J: Kilszranku.
I: Nō nō. W kilszranku.
J: O! widzã sam wuszt i kyjzã. Mogã?
I: Ja. Zrobić Ci sznitã?
J: O ja! Aji może to być klapsznita. Jak jŏ łaziyła do szkoły, to mi mamulka zŏwdy dŏwała klapsznity. Ône były z wusztym abo kyjzōm i zŏwdy tōmata.
I: To richtig fajne śniŏdanie.
J: Niy tak barzo. Bo za dwie godziny ôd tyj tōmaty, to ône były fest maźglate.
I: Ja. Pamiyntōm. Mie tyż take dŏwali. A jak niy było w dōma maszketōw, to mi robiyli take coś z jajec. To sie po polsku nazywa kogel-mogel.
J: Po naszymu tyż. A wiysz jak to robić? To sie dŏwŏ cołke jajco?
I: Niy. Ino żōłtko, a te druge, to je…
J: Biołtko…
I: Sie dŏwŏ ôsobno, do żōłtka cuker i kedyś kfyrlokym, a terŏzki mikserym sie robi tyn kogel-mogel.
J: I potyn z biołtka może sie robić tako pianã, tyż trochã z cukrym i ś nij bezy.
I: Ja, ale bezy były nojlepsze w takim starym piecu na wōngel.
J: Ja, w takim kachlŏku, co mioł blacha i bratruła.
I: A na tyj blasze sie smażyło maszkytne placki.
J: Dobra. Narobiyłaś smaku. Dŏwej kartofle, ôbiyrōmy.
I: Ale smażyć bydymy na tygliku. Bo blachy w mojij kuchni już niy ma.
GRAMATYKA
Miejscownik liczby pojedynczej rzeczowników męskich i neutralnych ma końcówkę -u: na tygliku, w kachlŏku, w kreplu, w jajcu lub -e: we fligrze, gybisie. Miejscownik liczby pojedynczej rzeczowników żeńskich ma końcówkę -e: na blasze, na bratrule, na sznicie, na szolce, ô kyjcie; -i: we kuchni, -y: w taszy. W liczbie mnogiej wszystkie mają końcówkę -ach: kreplach, jajcach, sznitach.
